قطع یک خط برق در اطراف واشینگتن دی‌سی این هفته فقط چند ثانیه طول نکشید؛ طبق گزارش TechCrunch، چون دیتاسنترها تقریباً هم‌زمان به برق اضطراری رفتند و بیش از ۳ گیگاوات بار از شبکه جدا شد، بازیابی شبکه بیش از ۱۰ دقیقه طول کشید.

چه اتفاقی افتاد؟

شبکهٔ PJM (از نیوجرسی تا ایلینوی، حدود ۶۷ میلیون مشترک) با افت ولتاژ روبه‌رو شد. داده‌های Ting Labs نشان می‌دهد ولتاژ از شمال ویرجینیا تا شیکاگو جهش کرده و لامپ‌ها در منطقه چشمک زده‌اند؛ خاموشی سراسری رخ نداد، اما هشدار جدی بود.

طبق دادهٔ PJM، حدود ۳٫۱ گیگاوات بار در حدود ۳۰ ثانیه حذف شد و در اوج، شبکه حدود ۳٫۴۹ گیگاوات برق اضافه داشت. این دیتاسنترها حدود ۳٪ تقاضای لحظه‌ای PJM را تشکیل می‌دادند.

چرا برای هوش مصنوعی مهم است؟

شمال ویرجینیا پرتراکم‌ترین قطب دیتاسنتر جهان است و بارهای AI معمولاً در کسری از ثانیه تصمیم می‌گیرند از شبکه جدا شوند. وقتی همه با هم جدا می‌شوند، افت کوچک عرضه به افت بزرگ تقاضا تبدیل می‌شود و تعادل شبکه به هم می‌ریزد.

رویداد مشابهی دو سال پیش با حدود ۱٫۵ گیگاوات رخ داده بود؛ این بار تقریباً دو برابر شده است. پیش‌بینی می‌شود تا ۲۰۴۰ سهم دیتاسنترها از بار PJM به حدود ۲۴٪ برسد.

راه‌حل‌ها

کارشناسان می‌گویند یا قطع/وصل باید ترتیبی و کنترل‌شده باشد، یا دیتاسنترها باید نوسان را «تحمل» کنند نه اینکه فوری جدا شوند. استارتاپ‌هایی مثل ON.Energy روی UPS در مقیاس پردیس کار می‌کنند تا شبکه فقط یک بار پایدار ببیند. اپراتورهایی مثل ERCOT هم به‌سمت الزام «ride-through» برای بارهای بزرگ می‌روند.